บทที่ 38 ขีดจำกัดของความอดทน

บทที่ 38

ขีดจำกัดของความอดทน

เสียงโทรศัพท์กระแทกพื้นดังแสบแก้วหู ก่อนชิ้นส่วนจะแตกกระจายไปทั่วบริเวณ ฟ้าใสสะดุ้งเฮือก รีบก้มมองเครื่องใหม่ที่เพิ่งได้มาใช้ไม่ถึงวันด้วยความตกใจ

“คุณมันบ้าไปแล้ว! ทำแบบนี้ทำไมคะ!” เธอเงยหน้าถาม น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความเสียใจ แต่กระทิงกลับไม่สะทกสะท้าน

“ใช่! ฉันมัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ